Piero Gilardi

.  September 9th, 2021 - October 23rd, 2021

Close

Piero Gilardi

Piero Gilardi

09.09.2021 - 10.23.2021



Michel Rein (Brussel) stelt met veel genoegen de eerste solotentoonstelling van Piero Gilardi in Brussel sinds 1987 voor. De tentoonstelling presenteert recent en historisch werk van de kunstenaar, waaronder een verzameling tekeningen en politieke werken.

« Kiezels in een rivierbedding, op de grond gevallen perziken na een storm in een boomgaard, meeuwen die over de zee scheren, vegetatie verbrand door een bosbrand, kreupelhout bedekt met sneeuw, een veld met watermeloenen, suikermaïs of pompoenen, dit zijn enkele van de onderwerpen in Piero Gilardi’s « natuur-tapijten » .Sinds de jaren zestig maakt Piero Gilardi «natuurtapijten» (die zich situeren tussen schilderkunst en beeldhouwkunst). Ze zijn iconisch voor zijn praktijk, en fungeren als objecten van reflectie om te spreken over de natuur die dichtbij en vertrouwd is, die in ieder van ons weerklinkt, zowel collectief als persoonlijk. Ruim voor bepaalde ecologische uitdagingen aan het licht kwamen, uitdagingen die tegenwoordig de kern van onze wereld vormen, hield Piero Gilardi zich reeds bezig met het weergeven van de natuur. Hij doet dat niet aan de hand van landschappen, maar opteert voor een fragmentarische benadering. Hij biedt geen panoramische visie aan, maar kijkt horizontaal naar de natuur, vlakbij de dingen, om ons een natuur te presenteren (nu eens gedomesticeerd, dan weer vrij) waarvan de kracht vervat zit in de kleinste details. Op deze manier vestigt hij onze aandacht op dingen die anders aan onze blik zouden ontsnappen.

Piero Gilardi, die deelnam aan de eerste Arte Povera tentoonstellingen eind jaren zestig, trachtte steeds de natuur te verbeelden door middel van industrieel en hedendaags materiaal, eerder dan door met elementaire materialen zoals water, aarde en vuur te werken. Hij versneed polyurethaanschuim, dat hij vervolgens in een compositie schikte, lijmde en beschilderde, om zo een natuur voor te stellen die de realiteit wist te overstijgen. Een natuur in felle, verblindende en vreugdige kleuren. Voor Piero Gilardi moet de natuur beleefd en ervaren worden: bijvoorbeeld door op boomstammen te zitten om hun interne geluid te horen (Aigues Tortes, 2007). Bij Piero Gilardi leeft het verlangen om terug te keren naar een primitief leven, ver verwijderd van de uitdagingen van de consumptiemaatschappij van onze tijd, een bezorgdheid die hij in het bijzonder deelde met de bevriende kunstenaar Pino Pascali (1935-1968). Dit politieke bewustzijn, dat de kern vormt van het oeuvre van Piero Gilardi, komt niet alleen tot uiting in zijn tekeningen, affiches en de maskers van politici die hij elk jaar voor de 1 mei-optocht in Turijn maakt, maar ook in deze verregaande gedachtegang die een bewustzijn van de natuur impliceert, iets wat de kunstenaar al meer dan 50 jaar bezig houdt. »

Piero Gilardi was born in Turin in 1942. He produced his first nature-carpets (tappeti-natura) using polyurethane foam, and showed than at the Sperone gallery (Turin) in 1966, then in 1967 at the Sonnabend gallery (Paris) and the Fischbach gallery (New York). In 1968, he ceased producing artworks and embarked on a career as an art critic, becoming the correspondent for the magazine Flash Art. Travelling around Europe and the United States, he introduced Italy to the works of Richard Long, Eva Hesse, Jan Dibbets, and Bruce Nauman, and helped put on two major international shows: When Attitudes Become Form (Bern, 1969) and Op Losse Schroeven (Amsterdam, 1969), which both presented the art tendencies of the moment (Arte Povera, Land Art, Antiform Art).

The year 1969 saw the start of a lengthy activist and transcultural experience aimed at theoretical analysis, and the “Arte Vita” (Art Life) conjunction. As a political militant and an organizer of young culture, he undertook different experiments involving collective creativity in urban and “worldwide” peripheral areas, in Nicaragua and in Indian reservations in the United States, as well as in Africa. He resumed his artistic activities in the 1980s, producing interactive installations talking about our relation to nature and the world, offering visitors a chance to be part and parcel of the work. Those proposals sought in particular to raise awareness about ecological challenges, making use of the contribution of technology and science in the art world; with Piotr Kowalski and Claude Faure, he was the co-founder of the association Ars Tecnica in Paris in 1988. In 2003, he promoted the City of Turin’s Park of Living Art project, which summed up all his experiences and experiments to do with the Nature-Culture dialectic. In 2012, his work was shown in a large travelling show (Castello di Rivoli, Turin; Van Abbe Museum, Eindhoven; Nottingham Contemporary Art, Nottingham, UK). In 2017, the MAXXI in Rome held a retrospective exhibition, Piero Gilardi. Nature Forever, showing the various aspects of his work.

/